Trots..

(geschreven door Caroline)

Ergens ben ik wel trots dat ik de gekte van de wereld zie, van deze maatschappij. Als kind al vond ik dingen zoals liegen en discriminatie onbegrijpelijk. En dat meisjes rokken droegen en met hun communie op Aruba als bruidjes gekleed gingen. Dat de jongetjes achter een hoog hek op een andere school zaten. Dat de nonnen zeiden dat god ons in de gaten hield. Dat mensen zeiden dat ik niet spoorde in m’n pubertijd, alleen maar omdat ik me de ene week anders gedroeg dan de andere.
Psychoses, althans de mijne, zie ik als pogingen om de ware waarden en betekenissen van het leven te ontdekken. Een deel van de belevenissen erin, niet alles. Op sommige dingen die gebeurd zijn, ben ik helemaal niet trots.
Depressies vind ik momenteel ingewikkelder. Ze kwamen soms als een reactie op onrechtvaardigheden in werksituaties. Dat m’n strijd niet lukte tegen een aantal regels of een directeur maar later er wel wat dingen veranderden die ik had aangezwengeld. Die katalysator rol, dat is wel mooi.
Maar de schuldgevoelens die er soms bij komen zijn ziek. Zijn die ontstaan doordat ik me niet conform de normen van de maatschappij gedraag?
Ik heb ontdekt dat ook in somberheid leerprocessen zitten, al lijkt de tijd stil te staan. Vaak dringt erna door waar het om draaide. En uit de bevroren tijd komen, lukt vaak door contact. Met de mooie wereld en mensen om me heen.

Dus trots in de zin van ‘liever gek dan aangepast’ en ‘liever gevoelig voor stemmingswisselingen dan ongenaakbaar’, ja.

Eén gedachte over “Trots..”

  1. Liegen en discriminatie vond ik als kind onverdraaglijk, ik groeide op met kinderen uit andere landen, al waren zij van blanke huidskleur werden zij gepest met afkomst en in elkaar geslagen. Vind het absoluut niet iets om trots over te zijn de gekte van de wereld. Deze was mij al heel jong duidelijk te meer omdat er veel mensen aan de drugs waren in die tijd, de krakerstijd, de punk, de hippie shit achterban, Bagwan, Krishna, vrije huwelijk, Sai Baba, Evangelie, Pinkstergemeente, veganisme, ecologisch verantwoord leven, de I-tjing…………….wat nog er is meer.
    Als ik op zoek ben naar sinasappels in de winkel en alleen maar citroenen en advocado’s zie maak ik gebruik van mijn discriminerend vermogen, ook als ik in een keer sinasappels zie liggen. Ben er bewust van en ook niet verbaasd erover, merk wel een trend dat dat met alles zo is in NL ook voor degenen die hier niet opgegroeid zijn. Achtergrond, nature and nurture, socialisatie, aangeleerd gedrag, coping, motieven, persoonlijkheid. Zoiets?
    Al gauw kwam men erachter dat depressies bij mij niet reactief alleen waren maar intern in mijn zijn zitten, weet niet of dat zo was of kwam maar vertrouw degene die dat constateerde blind vanwege de tijd en aandacht ervoor en inzet als mens. Lijkt niet dat nog verbetering in zit en hoop dat snel voorbij is. Dat geheel ter zijde. Ik ben mijzelf, pas mij tot dusver en zover aan, ongenaakbaar? nee. Houd wel graag rekening met anderen en had dat graag van hun ontvangen maar blijkt nergens zo te zijn. So i rest my case.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *